uy may turkey sa mouse pointer ko..

ang tagal bago ko nakapagpost ulit.. aamin ako. wala kasi akong pera. hehe.

anong bago ? aun. marami. maraming nagbago. maraming nakilala. nakakapraning. ang daming nangyari mula febuary 14 hanggang ngaun. halimbawa, february 16 at 17... naging dakilang papansin ako sa siena at palagiang andun... nantitrip... dami ko nakilala.. mga dating ring OLPSians.. astig nga eh. parang OLPS lang un siena sa dami ng OLPSian dun... naaning ako kakangiti sa dami. XD .. pero ang talagang tumatak sakin non eh un pagkakakilala ko ke... aun. haha. basta. un. siya. un taong nagpasakit sa ulo ko ng sobrasobra... dumagdag pa sa nauna.

natatawa ako pag naalala ko yung mga nangyari non. kala mo gulong ng palad. tatawa. mea mea.. mababadtrip. pero dumating un isang araw.. na talagang nagbago ng pananaw ko...

"pinaasa nya ko sa wala." yan yung una kong naicp non... sinabi nya sakin, crush lang niya, at asa pa daw siyang ganun ganun blah blah blah... tas malalaman ko, sila pala at blah blah blah... eto seryoso, pwera biro, naaning ako ng sobra nun... saliwa na nga ko magisip, lumala pa dahil don.. pinakamasaklap pa don.. di ako galit sakanya... anak ng nilagang kamote. hnd kinaya ng powers ko ung balitang un..

resulta .. ?

/insert song: "i dont love you" by my chemical romance../

nabanggit ko kaninang gulong ng palad ang buhay ko di ba? kea hnd lang puro lungkot ang ngyari sakin.. marami rin namang masasayang ngyari... tulad ng... naging close kami ni ikaapat.. hehe. dun ko narealize kun ano yung weakness ko... "meron akong soft spot sa mga taong sobrang nakakapagpatawa sakin.." ganun un ngyari samin ni ikaapat.. oo, kyut sya. pero kasi dati hnd naman nya napapatungan si mikeira sa isip ko.. pero, ngcmula kaming maging close... dun. dun na ko naaning.

uber bait sya. sobrang nakakatawa pa. at ewan ko ba. iba yung feeling. lahat ng bigat sa pakiramdam ko non kay mikeira.. pinapagaan nya. at dahil sakanya.. naging ok lang sakin na hindi ako tinetext ni mikeira...

february 26...
malungkot ako non... dahil 1 month ago.. binago ni mikeira yung buhay ko. pero a month after. o wala pa ngang 1 month, binago nya ulit ako. pero ok lang ako non.. masaya ako kasi close kami ni ikaapat. onting lungkot. pero kaya.... namimiss ko si mikeira.. pero. anjan si ikaapat. ok na ko. anjan naman si ikaapat. basta anjan si ikaapat, kaya ko. parang nasasanay na nga akong wala si mikeira... pero...

february 27...
isang txt ang nabasa ko 7:30:50 am.. nakakapraning na bati na matagal ko ng di nababasa sa inbox ko.. sa sobrang kaaningan, napareply ako ? hu u po ? kahit na alam na alam ko naman kun cno siya.. at maayos naman niyang sinagot kun cno siya... miss na daw nya ako.. akalain mo un.

nagsimula nanamang mapraning yung braincells ko...

ewan ko ba. pinanganak siguro akong feeling kea nabuo sa isip ko kun cno pipiliin ko sa dalawa... kahit na alam na alam ko naman sa sarili ko na pareho lang akong asa sakanila... bang pangit ko naman ah.. pangit pa ugali ko. pangit ako inside and out. tsk.

pag ang mga problema mo, nagkapatung patong at nagkasabay sabay.. nakakaaning isipin di ba?? ganyan ako nung mga panahon na un. baliw na ko kakaisip. problema sa kaibigan, sa clan, sa achuchuchu.. blah blah. dun. jan. pero salamat kay ikaapat at dun sa msg ni mikeira.. di ako nagsuicide. [seryoso. suicidal na talaga ko non.]

haay. ayan. inupdate lang kita sa mga nangyari sakin these past few days. nakakaaning basahin noh? diredirecho kasi akong nagtatype.. walang rough draft rough draft.

si ikaapat ? ayun. masaya sya kasama. ang daming beses ko ng gustong umamin sakanya. pero di ko magawa kasi nahihiya ako at baka batukan na naman nya ko. pero ewan. basta.

na trauma kasi ako ke mikeira nun eh. ewan ko ba. basta. bahala na. aamin ako kung aamin ako. bahala na si batman. basta sa ngayon. sobrang masaya ako. sa mga nangyayari.. sana. maayos na ung ibang problema ko.. =/ . para totoong masaya na talaga ako. kulang pa kasi eh. pero onti na lang.

nga pala, nagtxt ulit sakin si mikeira. yey naalala nya ko. namiss ko tuloy ulit sya. at si ikaapat.

epi balemtayms

ang lungkot... akala ko masaya balemtayms ko ngaun... di pala.... tsk.

normal mga pangyayari kagabi. magkakasama kaming magbabarkada.. ang galing.
sa loob ng ilang oras ng pagtawa, pag inom, pagkanta, at pagkain, nakalimutan ko, na
sobrang bigat pala talaga ng problema ko... saglit kong nakalimutan 
yung depression,
yung nostalgia, yung bewilderment...

sa ilang oras na un.. nakalimutan ko na unti unti na palang namamatay ung pagkatao ko..

hnd ko mailabas yung totoo kong tawa kagabi... feeling ko kasi.. malaking pagkakasala sa
sarili ko pag tumawa ako.. nagsspace out pa din ako.. napapatulala.. napapa "t'enang buhay to"
ng mahina... napapayuko.. napapabuntong hininga... tsk. [now playing: just so you know. jesse mccartney..] dun ko na naamin sa sarili ko.. hnd tlga normal yung pakiramdam ko.. na hnd to basta basta... parang kay ano lang... pinagkaiba... imposibleng mapansin ako nito ngaun..

"hindi mo naman masasabing mahal mo sya talaga hanggat hnd mo sya bnibitawan.."

pero papaano mong bibitawan ang isang taong never naman naging sayo?

[brighter - paramore]... ntutulala ako kapag nakikinig ako sa paramore.. kahit hnd naman dapat malungkot, nalulungkot ako.. pano ba naman kasi.. siya yung dahilan kung bakit ko nagustuhan ko yung paramore...

"maraming nagsasabing maghiwalay kayo, pero walang nagsasabing bumitaw ka.. desisyon mo
yun.. at walang pwedeng magdikta sayo sa mga desisyon mo..."

maghintay ka lang.. yan ang natutunan ko noon sa x ko.. maghntay ka.. hanggat kaya mo pa. sige. maghntay ka lang... aun. umabot ako ng 3 taon. 2 para sa paghhntay. 1 para sa pagmomove on. totoo namang walang pwedeng magsbi sayong wag k mghntay, dhil desisyon mo un...

masakit man para sakin dahil masyadong personal yang payo na yan, sinabi ko pa din dun sa isang mahal ng mahal ko.. dahil alam kong kailangan nya din un.. mas klangan nia pa nga.. dahil hnd pa sya sanay.. hnd pa immune, ika nga. ako naman kasi, sanay na talga ako sa sakit. tulad ng mga nasabi ko nung una pa lang. pakiramdam ko, pinanganak talaga ako para maghintay.. para masaktan... para magtiis.. ganun. masyadong matrahedya mang pkinggan, pero ganun talaga.

here i go... scream my lungs out to try to get to you....

minsan gusto kong hawakan yung kamay nya.. tapos ssbhin ko sknya, d2 lang ako lagi sa likod mo, lagi kitang babantayan... isang tawag mo lang. anjan kagad ako.

+ + +

minsan gusto mo ng bumitaw.. pero maisip mo lang talaga yung mga ngiti nya.. bigla ka nlang mnghihina.. tas maiiyak ka na lang... kasi maiisip mo, hnd mo tlga sya kayang bitawan...

+ + +

para sa best friend ko : "sa tingin ko tama ka nga sa hula mo.... =/"

saya maging sarcastic. .

ang sarap ngumiti.. kahit na halos mamatay ka na sa loob loob mo..
ang sarap tumawa.. kahit durog na durog ang pagkatao mo...

hindi ko naman kasalanan kung bakit ako nagkakaganito..
kailangan lang talaga.... sabihin na lang nating..
masimportante ka kesa sa nararamdaman ko...

sa totoo lang, hirap akong mahalin ka..
pano..
masyado kang maganda..
masyado kang mabait..
natural na maraming maghahabol sayo.. at ako?? sino ba ko??
wala lang, di ba?
ako lang naman yung taong laging andito sa likod mo..
never na naging katabi..
pano kasi.. wala akong lakas ng loob para tabihan ka.. kasi ..

alam ko namang itataboy mo din ako...

this heart.. it beats.. beats for only you....

ang daming nagsasabi, wala na daw ako sa sarili ko para mahalin ka.. baliw daw ako at sayang yung talinong dapat ginagamit ko sa sarili ko... sagot ko?
pinanganak ako para maging martyr.. nakita ko na yun, kay _ pa lang... at pag tinanong ako kung bakit? simple lang, mahal kasi kita.. kaya ganun....

ayako maghanap ng dahilan kung bakit mahal kita.. dahil sa totoo lang.. ayakong magsawang mahalin ka... masokista mang pakinggan, pero.. habang nilulubog mo ko sa lupa.. hindi nababawasan yung nararamdaman ko para sayo... oo, siguro, mahal nga lang talaga kita... ganito lang talaga siguro ang buhay ko no? nabubuhay ako sa kakaasa... sa kakaintay... [nga pala, para sa nangindian sakin kanina... bleeh.] ...

salamat pala dun sa driver nung fx na nasakyan ko pauwi.. salamat po sa payo.. buti na lang ako na lang yung natirang pasahero nung pinatugtog yung just so you know.. yung driver
saka yung asawa nya lang yung nakapansing umiiyak ako... ang bait nga nila eh.. tinanong nila ko kung anong problema.. binigyan pa ko ng advice... astig..

dapat nasa bahay na ko sa mga oras na to ehh.. sobrang pagod na pagod na ko.. gutom pa.. pero ayako masayang yung oras.. kasi kung ipagpapabukas ko pa tong nararamdaman ko, makakalimutan ko to... pero napaisip ako ngaun ngaun lang.. mas ok na nga siguro kung hindi ko na ilabas to.. nakakahiya naman.. pero sayang kasi.. ang dami ko  ng nasabi..

alam mo yung feeling na kausap mo yung mga taong mahal ng mahal mo, at wala silang idea sa tunay mong nararamdaman?? yung akala nila, ok ka lang.. pero sa loob loob mo.. naiiyak ka na... yun, yun yung mga times na napakasarap ngumiti... tapos sasabihin sayo nung isang mahal ng mahal mo...

"ang saklap siguro ng buhay mo no?"

oo, masaklap... sabay ngiti. =/

itatago ko lahat ng sakit sa mga tawa't ngiti ko.. sa tuwing nalulungkot ako, isusuot ko na lang yung maskara ko.. tatawa lang ako... hanggang sa mabaliw.. at makalimutan ang problema...

only one na naman.....

pag namatay kaya ako ngaun.. hahanapin mo ba ko bukas???
pag nawala kaya ako ngaun... iiyak ka ba? mamimiss mo ba ang isang katulad ko??
ano kayang laban ko sa mga taong nakapaligid sayo?? isa lang naman akong hamak na taong mahal ka... yun lang. wala akong kotseng maghahatid sayo pauwi... wala akong perang mabibili lahat ng gusto mo... cellphone ko nga sira GPRS eh..
ops. kung iniisip mo na sinasabi kong materialistic ka.. mali ka doooon.... sinasabi ko lang.. kung ikukumpara mo ko sakanila.. alikabok lang ako.. ni sa kuko nila sa paa wala akong laban... bampopogi nila aba... ako mukhang bisugo. hipon. sugpo. germs.

alam mo yung feeling na inis na inis ka sa mahal mo.. tapos.. isang.. "_?" lang sa txt.. wala na lahat ng inis mo?? amp...

haay... mahina talaga ko.. nakakaasar.... sinaktan na't lahat lahat.. eto parin.. nagmamahal... ang gulo... kaya ko nasasabihan na parang cryptex ah.. =/ nakkasar talaga...

pahawak ulit ng kamay mo... bigyan mo ko ulit ng dahilan para wag bumitaw...... T.T

its not you.. its me.

i find it hard to let you go. the more i struggle. the harder i fall... i reached for your hand. you reached for his. never really imagined it would hurt this much, but then again, i shouldve anticipated it when i first admitted to myself that i love you...

what was i thinking? falling for you. it was already crazy that i fell for you, things got even crazier when i confessed. and things went wild when you told me about how you feel.

and now i suffer the consequences, random thoughts come flooding through my brain.. nagging about how stupid i am to give you that letter... "you shouldn't have..." they keep on telling me... "now suffer..." .. oh yes, i am suffering from the consequences of my thoughtless actions.. but i dont regret a single thing about it.

i can endure the pain and the tears can keep on falling.. i dont really care. i can fake my smiles. sarcasm is easy. im a pro at being sarcastic.

you wont even notice that im dying.

recently, i often find myself spacing out.. imagining things that i know would never become a reality, then end up creating a plot... then id hear that tiny voice again inside my head, "itd make a great story.." .. yes, it would. but it would still be a story... nothing but a story.

a product of a hopeless romantic's imagination.

+ + +

yue : you seem distant. are you avoiding me?

mikeira : no. y?

yue : nothing. just asking.

mikeira : ok.

+ + +

oh how i wish you could see right through me.. beneath those "blank phrases" lie a deeper meaning.. "nothing"s are just walls. to prevent you from seeing the dying me inside. i know i should be contented with what i have.. but sometimes. i just cant help but wonder what would happen if we end up together... sometimes. i just cant help but wish.

i really, really love you.. i hope you know that..

would it be too much if i ask you to pretend to love me too ..?