epi balemtayms

ang lungkot... akala ko masaya balemtayms ko ngaun... di pala.... tsk.

normal mga pangyayari kagabi. magkakasama kaming magbabarkada.. ang galing.
sa loob ng ilang oras ng pagtawa, pag inom, pagkanta, at pagkain, nakalimutan ko, na
sobrang bigat pala talaga ng problema ko... saglit kong nakalimutan 
yung depression,
yung nostalgia, yung bewilderment...

sa ilang oras na un.. nakalimutan ko na unti unti na palang namamatay ung pagkatao ko..

hnd ko mailabas yung totoo kong tawa kagabi... feeling ko kasi.. malaking pagkakasala sa
sarili ko pag tumawa ako.. nagsspace out pa din ako.. napapatulala.. napapa "t'enang buhay to"
ng mahina... napapayuko.. napapabuntong hininga... tsk. [now playing: just so you know. jesse mccartney..] dun ko na naamin sa sarili ko.. hnd tlga normal yung pakiramdam ko.. na hnd to basta basta... parang kay ano lang... pinagkaiba... imposibleng mapansin ako nito ngaun..

"hindi mo naman masasabing mahal mo sya talaga hanggat hnd mo sya bnibitawan.."

pero papaano mong bibitawan ang isang taong never naman naging sayo?

[brighter - paramore]... ntutulala ako kapag nakikinig ako sa paramore.. kahit hnd naman dapat malungkot, nalulungkot ako.. pano ba naman kasi.. siya yung dahilan kung bakit ko nagustuhan ko yung paramore...

"maraming nagsasabing maghiwalay kayo, pero walang nagsasabing bumitaw ka.. desisyon mo
yun.. at walang pwedeng magdikta sayo sa mga desisyon mo..."

maghintay ka lang.. yan ang natutunan ko noon sa x ko.. maghntay ka.. hanggat kaya mo pa. sige. maghntay ka lang... aun. umabot ako ng 3 taon. 2 para sa paghhntay. 1 para sa pagmomove on. totoo namang walang pwedeng magsbi sayong wag k mghntay, dhil desisyon mo un...

masakit man para sakin dahil masyadong personal yang payo na yan, sinabi ko pa din dun sa isang mahal ng mahal ko.. dahil alam kong kailangan nya din un.. mas klangan nia pa nga.. dahil hnd pa sya sanay.. hnd pa immune, ika nga. ako naman kasi, sanay na talga ako sa sakit. tulad ng mga nasabi ko nung una pa lang. pakiramdam ko, pinanganak talaga ako para maghintay.. para masaktan... para magtiis.. ganun. masyadong matrahedya mang pkinggan, pero ganun talaga.

here i go... scream my lungs out to try to get to you....

minsan gusto kong hawakan yung kamay nya.. tapos ssbhin ko sknya, d2 lang ako lagi sa likod mo, lagi kitang babantayan... isang tawag mo lang. anjan kagad ako.

+ + +

minsan gusto mo ng bumitaw.. pero maisip mo lang talaga yung mga ngiti nya.. bigla ka nlang mnghihina.. tas maiiyak ka na lang... kasi maiisip mo, hnd mo tlga sya kayang bitawan...

+ + +

para sa best friend ko : "sa tingin ko tama ka nga sa hula mo.... =/"